Araştırmaya göre son Buzul Çağı’nın ardından bölgede yaşayan insanlar, şelaleler ve dik yamaçlar nedeniyle doğal yollarla balıkların ulaşamadığı gölleri kendi imkanlarıyla balıklandırdı. Böylece avlanabilecekleri yeni alanlar oluşturarak uzun yıllar kullanılacak sürdürülebilir bir besin kaynağı elde ettiler.
AHŞAP TUZAKLAR SIRRI ORTAYA ÇIKARDI
Tesse Gölü’nün tabanında bulunan ve radyokarbon yöntemiyle tarihlendirilen ahşap balık tuzaklarının yaklaşık MÖ 5000 yılına, yani günümüzden yaklaşık 7 bin yıl öncesine ait olduğu belirlendi. Bu bulgular, İskandinavya’da tarım başlamadan çok önce insanların çevrelerini bilinçli şekilde değiştirdiğini gösteren en güçlü kanıtlardan biri olarak değerlendiriliyor.
Araştırmacılar, özellikle kahverengi alabalığın yüksek besin değerine sahip olması, büyük boyutlara ulaşabilmesi ve kolay avlanabilmesi nedeniyle tercih edildiğini düşünüyor. Canlı balıkların daha alçak bölgelerden yakalanıp dağ göllerine taşındığı tahmin ediliyor.
ETKİLERİ BUGÜN BİLE DEVAM EDİYOR
Bilim insanlarına göre binlerce yıl önce dağ göllerine bırakılan alabalıkların soyundan gelen balıklar bugün hâlâ aynı göllerde yaşamaya devam ediyor. Bu durum, avcı-toplayıcı toplulukların yalnızca doğaya uyum sağlayan insanlar olmadığını, aynı zamanda ekosistemleri bilinçli olarak şekillendirebildiğini gösteriyor.
Araştırmayı yürüten ekip, keşfin insanlığın doğayı değiştirmeye tarımın başlamasından çok önce başladığını gösterdiğini ve tarih öncesi toplumların planlama ile doğal kaynak yönetimi konusundaki bilgilerinin bugüne kadar düşünülenden daha gelişmiş olduğunu belirtiyor.
